Azrail

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish عزرائیل (’azra'il), from Old Anatolian Turkish عزرائیل (ʿazrā'īl), borrowed from Arabic عَزْرَائِيل (ʕazrāʔīl).

    Pronunciation

    • IPA(key): [ɑzɾɑːˈil]

    Proper noun

    Azrail

    1. (Islam, religion) Azrael, angel of death

    Declension

    Declension of Azrail
    singular plural
    nominative Azrail Azrailler
    definite accusative Azrail'i Azrailleri
    dative Azrail'e Azraillere
    locative Azrail'de Azraillerde
    ablative Azrail'den Azraillerden
    genitive Azrail'in Azraillerin
    Possessive forms of Azrail
    singular plural
    benim (my) Azrail'im Azraillerim
    senin (your) Azrail'in Azraillerin
    onun (his/her/its) Azrail'i Azrailleri
    bizim (our) Azrail'imiz Azraillerimiz
    sizin (your) Azrail'iniz Azrailleriniz
    onların (their) Azrail'i
    Azrailleri
    Azrailleri

    Derived terms

    • Azrail gelince oğul uşak sormaz
    • Azrail'e bir can borcu kalmak
    • Azrail'e bir can borcu olmak
    • Azrail'e el ense çekmek
    • Azrail'in elinden kurtulmak
    • Azrail'le burun buruna gelmek