Arvernus

Latin

Etymology

    Borrowed from Gaulish.

    Pronunciation

    Noun

    Arvernus m sg (genitive Arvernī, feminine Arverna); second declension

    1. Arvern

    Declension

    Second-declension noun.

    Adjective

    Arvernus (feminine Arverna, neuter Arvernum); first/second-declension adjective

    1. Arvernian

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative Arvernus Arverna Arvernum Arvernī Arvernae Arverna
    genitive Arvernī Arvernae Arvernī Arvernōrum Arvernārum Arvernōrum
    dative Arvernō Arvernae Arvernō Arvernīs
    accusative Arvernum Arvernam Arvernum Arvernōs Arvernās Arverna
    ablative Arvernō Arvernā Arvernō Arvernīs
    vocative Arverne Arverna Arvernum Arvernī Arvernae Arverna

    Derived terms

    Derived terms

    Descendants

    • → Ancient Greek: Ἄρβερνος (Árbernos)
    • → English: Arvern
    • Middle French: Arverne
    • Italian: arverno
    • Portuguese: arverno
    • → Russian: арве́рн (arvérn)
    • Spanish: arverno

    Further reading

    • “Arverni”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.