Arsin

See also: arsin and aršin

German

Noun

Arsin n (strong, genitive Arsins, plural Arsine)

  1. (inorganic chemistry, organic chemistry) arsine

Declension

Declension of Arsin [neuter, strong]
singular plural
indef. def. noun def. noun
nominative ein das Arsin die Arsine
genitive eines des Arsins der Arsine
dative einem dem Arsin den Arsinen
accusative ein das Arsin die Arsine

Further reading

  • “Arsin” in Duden online

Turkish

Arsin ilçesi

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish آرسین (Arsin), from Ancient Greek Ἀρσινόη (Arsinóē).

    Pronunciation

    • IPA(key): /aɾ.sin/

    Proper noun

    Arsin

    1. a town and district of Trabzon Province, Turkey

    Declension

    Declension of Arsin
    singular plural
    nominative Arsin Arsinler
    definite accusative Arsin'i Arsinleri
    dative Arsin'e Arsinlere
    locative Arsin'de Arsinlerde
    ablative Arsin'den Arsinlerden
    genitive Arsin'in Arsinlerin
    Possessive forms of Arsin
    singular plural
    benim (my) Arsin'im Arsinlerim
    senin (your) Arsin'in Arsinlerin
    onun (his/her/its) Arsin'i Arsinleri
    bizim (our) Arsin'imiz Arsinlerimiz
    sizin (your) Arsin'iniz Arsinleriniz
    onların (their) Arsin'i
    Arsinleri
    Arsinleri

    Derived terms

    • Arsinli