Aperitif
German
Etymology
Borrowed from French apéritif.
Pronunciation
Noun
Aperitif m (strong, genitive Aperitifs, plural Aperitife or Aperitifs)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Aperitif | die | Aperitife, Aperitifs |
| genitive | eines | des | Aperitifs | der | Aperitife, Aperitifs |
| dative | einem | dem | Aperitif | den | Aperitifen, Aperitifs |
| accusative | einen | den | Aperitif | die | Aperitife, Aperitifs |