Antritt
German
Etymology
From antreten (“to arrive; compete; begin”).
Pronunciation
Noun
Antritt m (strong, genitive Antrittes or Antritts, plural Antritte)
- participation (in a competition)
- start, beginning
- (sports) acceleration
- bottom step of a staircase
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Antritt | die | Antritte |
| genitive | eines | des | Antrittes, Antritts | der | Antritte |
| dative | einem | dem | Antritt, Antritte1 | den | Antritten |
| accusative | einen | den | Antritt | die | Antritte |
1Now rare, see notes.
Hyponyms
- Amtsantritt
- Arbeitsantritt
- Dienstantritt
- Machtantritt
- Pensionsantritt
- Regierungsantritt
- Reiseantritt
- Strafantritt
- Urlaubsantritt
Derived terms
- Antrittsbesuch
- Antrittsgeld
- Antrittsmünze
- Antrittspredigt
- Antrittsrede
- antrittsschnell
- Antrittsvermögen
- Antrittsvorlesung