Anmuten

German

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈanmuːtn̩]
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: An‧mu‧ten

Noun

Anmuten n (strong, genitive Anmutens, no plural)

  1. gerund of anmuten

Declension

Declension of Anmuten [sg-only, neuter, strong]
singular
indef. def. noun
nominative ein das Anmuten
genitive eines des Anmutens
dative einem dem Anmuten
accusative ein das Anmuten