Abrieb
See also: abrieb
German
Pronunciation
Noun
Abrieb m (strong, genitive Abriebes or Abriebs, plural Abriebe)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Abrieb | die | Abriebe |
| genitive | eines | des | Abriebes, Abriebs | der | Abriebe |
| dative | einem | dem | Abrieb, Abriebe1 | den | Abrieben |
| accusative | einen | den | Abrieb | die | Abriebe |
1Now rare, see notes.