Abilenus

Latin

Etymology

    Borrowed from Ancient Greek Ἀβιληνός (Abilēnós). By surface analysis, Abila + -ēnus.

    Pronunciation

    Adjective

    Abilēnus (feminine Abilēna, neuter Abilēnum); first/second-declension adjective

    1. Abilene

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative Abilēnus Abilēna Abilēnum Abilēnī Abilēnae Abilēna
    genitive Abilēnī Abilēnae Abilēnī Abilēnōrum Abilēnārum Abilēnōrum
    dative Abilēnō Abilēnae Abilēnō Abilēnīs
    accusative Abilēnum Abilēnam Abilēnum Abilēnōs Abilēnās Abilēna
    ablative Abilēnō Abilēnā Abilēnō Abilēnīs
    vocative Abilēne Abilēna Abilēnum Abilēnī Abilēnae Abilēna

    Noun

    Abilēnus m sg (genitive Abilēnī); second declension

    1. Abilene

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative Abilēnus Abilēnī
    genitive Abilēnī Abilēnōrum
    dative Abilēnō Abilēnīs
    accusative Abilēnum Abilēnōs
    ablative Abilēnō Abilēnīs
    vocative Abilēne Abilēnī

    Descendants

    • English: Abilene
    • French: abilène, Abilène

    Further reading

    • “Abileni”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.