żydek

See also: Żydek

Polish

Etymology

    From żyd + -ek.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈʐɘ.dɛk/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘdɛk
    • Syllabification: ży‧dek
    • Homophone: Żydek

    Noun

    żydek m pers

    1. (Judaism) diminutive of żyd
    2. (derogatory, ethnic slur, religious slur, Judaism) kike, Yid (Jewish person)
      Synonyms: icek, mosiek, parch, Żydzisko

    Declension

    Declension of żydek
    singular plural
    nominative żydek żydkowie, żydki1
    genitive żydka żydków
    dative żydkowi żydkom
    accusative żydka żydków
    instrumental żydkiem żydkami
    locative żydku żydkach
    vocative żydku żydkowie

    1Deprecative.

    Noun

    żydek m inan

    1. (colloquial, usually in the plural) peanut (Arachis hypogaea)
      Synonyms: arachid, fistaszek, orzech arachidowy, orzech ziemny, orzeszek ziemny
    2. (Central Greater Poland, Kuyavia) folding knife; small clasp-knife, pocketknife

    Declension

    Declension of żydek
    singular plural
    nominative żydek żydki
    genitive żydka żydków
    dative żydkowi żydkom
    accusative żydek żydki
    instrumental żydkiem żydkami
    locative żydku żydkach
    vocative żydku żydki

    Further reading

    • “żydek”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)
    • Oskar Kolberg (1867), “żydek”, in Dzieła wszystkie: Kujawy (in Polish), page 279
    • Oskar Kolberg (1877), “żydek”, in “Rzecz o mowie ludu wielkopolskiego”, in Zbiór wiadomości do antropologii krajowéj (in Polish), volume 1, III (Materyjały etnologiczne), page 25
    • Hieronim Łopaciński (1892), “żydek”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 273