şurt

Turkish

Etymology

    Borrowed from Armenian շուրթ (šurtʻ).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈʃuɾt/
    • Hyphenation: şurt

    Noun

    şurt (definite accusative şurtu, plural şurtlar)

    1. (dialectal, regional, Gümüşhane, Erzurum) the rim of the tandoor

    Declension

    Declension of şurt
    singular plural
    nominative şurt şurtlar
    definite accusative şurtu şurtları
    dative şurta şurtlara
    locative şurtta şurtlarda
    ablative şurttan şurtlardan
    genitive şurtun şurtların

    References

    • Ačaṙean, Hračʻeay (1971–1979), “շուրթն”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Armenian Etymological Dictionary] (in Armenian), 2nd edition, a reprint of the original 1926–1935 seven-volume edition, Yerevan: University Press
    • “şurt”, in Türkiye'de halk ağzından derleme sözlüğü [Compilation Dictionary of Popular Speech in Turkey] (in Turkish), Ankara: Türk Dil Kurumu, 1963–1982