şube

See also: sube and sube-

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish شعبه, from Arabic شُعْبَة (šuʕba).

    Pronunciation

    • IPA(key): /ʃuːˈbe/
    • Audio:(file)

    Noun

    şube (definite accusative şubeyi, plural şubeler)

    1. branch, branch office, department
    2. (taxonomy) phylum

    Declension

    Declension of şube
    singular plural
    nominative şube şubeler
    definite accusative şubeyi şubeleri
    dative şubeye şubelere
    locative şubede şubelerde
    ablative şubeden şubelerden
    genitive şubenin şubelerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular şubem şubelerim
    2nd singular şuben şubelerin
    3rd singular şubesi şubeleri
    1st plural şubemiz şubelerimiz
    2nd plural şubeniz şubeleriniz
    3rd plural şubeleri şubeleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular şubemi şubelerimi
    2nd singular şubeni şubelerini
    3rd singular şubesini şubelerini
    1st plural şubemizi şubelerimizi
    2nd plural şubenizi şubelerinizi
    3rd plural şubelerini şubelerini
    dative
    singular plural
    1st singular şubeme şubelerime
    2nd singular şubene şubelerine
    3rd singular şubesine şubelerine
    1st plural şubemize şubelerimize
    2nd plural şubenize şubelerinize
    3rd plural şubelerine şubelerine
    locative
    singular plural
    1st singular şubemde şubelerimde
    2nd singular şubende şubelerinde
    3rd singular şubesinde şubelerinde
    1st plural şubemizde şubelerimizde
    2nd plural şubenizde şubelerinizde
    3rd plural şubelerinde şubelerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular şubemden şubelerimden
    2nd singular şubenden şubelerinden
    3rd singular şubesinden şubelerinden
    1st plural şubemizden şubelerimizden
    2nd plural şubenizden şubelerinizden
    3rd plural şubelerinden şubelerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular şubemin şubelerimin
    2nd singular şubenin şubelerinin
    3rd singular şubesinin şubelerinin
    1st plural şubemizin şubelerimizin
    2nd plural şubenizin şubelerinizin
    3rd plural şubelerinin şubelerinin
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular şubeyim şubelerim
    2nd singular şubesin şubelersin
    3rd singular şube
    şubedir
    şubeler
    şubelerdir
    1st plural şubeyiz şubeleriz
    2nd plural şubesiniz şubelersiniz
    3rd plural şubeler şubelerdir

    References

    • Nişanyan, Sevan (2002–), “şube”, in Nişanyan Sözlük
    • Redhouse, James W. (1890), “شعبه”, in A Turkish and English Lexicon‎[1], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1127
    • Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN