şer

See also: Appendix:Variations of "ser"

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic шер
Arabic شعر

Alternative forms

Etymology

    Borrowed from Arabic شِعْر (šiʕr).

    Pronunciation

    • IPA(key): [ʃeˈir], [ʃer]
    • Audio:(file)

    Noun

    şer (definite accusative şeri, plural şerlər)

    1. poem
      şer demək ― to recite a poem (literally, “to say a poem”)

    Declension

    Declension of şer
    singular plural
    nominative şerşerlər
    definite accusative şerişerləri
    dative şerəşerlərə
    locative şerdəşerlərdə
    ablative şerdənşerlərdən
    definite genitive şerinşerlərin
    Possessive forms of şer
    nominative
    singular plural
    mənim (“my”) şerim şerlərim
    sənin (“your”) şerin şerlərin
    onun (“his/her/its”) şeri şerləri
    bizim (“our”) şerimiz şerlərimiz
    sizin (“your”) şeriniz şerləriniz
    onların (“their”) şeri or şerləri şerləri
    accusative
    singular plural
    mənim (“my”) şerimi şerlərimi
    sənin (“your”) şerini şerlərini
    onun (“his/her/its”) şerini şerlərini
    bizim (“our”) şerimizi şerlərimizi
    sizin (“your”) şerinizi şerlərinizi
    onların (“their”) şerini or şerlərini şerlərini
    dative
    singular plural
    mənim (“my”) şerimə şerlərimə
    sənin (“your”) şerinə şerlərinə
    onun (“his/her/its”) şerinə şerlərinə
    bizim (“our”) şerimizə şerlərimizə
    sizin (“your”) şerinizə şerlərinizə
    onların (“their”) şerinə or şerlərinə şerlərinə
    locative
    singular plural
    mənim (“my”) şerimdə şerlərimdə
    sənin (“your”) şerində şerlərində
    onun (“his/her/its”) şerində şerlərində
    bizim (“our”) şerimizdə şerlərimizdə
    sizin (“your”) şerinizdə şerlərinizdə
    onların (“their”) şerində or şerlərində şerlərində
    ablative
    singular plural
    mənim (“my”) şerimdən şerlərimdən
    sənin (“your”) şerindən şerlərindən
    onun (“his/her/its”) şerindən şerlərindən
    bizim (“our”) şerimizdən şerlərimizdən
    sizin (“your”) şerinizdən şerlərinizdən
    onların (“their”) şerindən or şerlərindən şerlərindən
    genitive
    singular plural
    mənim (“my”) şerimin şerlərimin
    sənin (“your”) şerinin şerlərinin
    onun (“his/her/its”) şerinin şerlərinin
    bizim (“our”) şerimizin şerlərimizin
    sizin (“your”) şerinizin şerlərinizin
    onların (“their”) şerinin or şerlərinin şerlərinin

    Northern Kurdish

    Pronunciation

    • IPA(key): /ʃɛɾ/
    • Rhymes: -ɛr

    Noun

    şer m

    1. alternative form of şerr

    Turkish

    Etymology 1

      Inherited from Ottoman Turkish شر, from Arabic شَرّ (šarr).

      Noun

      şer (definite accusative şerri, plural şerler)

      1. (archaic, regional, or in religious texts) evil, wickedness
      2. (archaic, regional, or in religious texts) harm, misfortune; injustice
      3. (often humorous) A mischievous child. (this sense in modern Turkish is most contemporary, often in compounds, such as "şer çocuk")
        • 1992, Başlangıcından günümüze kadar büyük Türk klâsikleri: tarih, antoloji, ansiklopedi (Başlangıcından günümüze kadar büyük Türk klâsikleri: tarih, antoloji, ansiklopedi)‎[1], volume 11, Ötüken-Söğüt, →LCCN, →OCLC, page 131:
          ... şer çocuk değildi , herkese kendini sevdirirdi . İçimiz- de en iyi yazanlardan biriydi , piyes yazardı , beni de bu yola teşvik ederdi . " ( a.g.e. s . 61 ) Ömer Seyfeddin , " Diyorlar ki " sahibine verdiği cevapta , edebiyatla ilgisini ...
          He was not a naughty child, he made everyone love him. He was one of the best writers among us, he wrote plays, and he encouraged me to follow this path.

      Derived terms

      1. şer yuvası — nest of vipers, snake pit (sense is used and understood generally, and not only by who reads and writes spiritual texts)

      References

      • Nişanyan, Sevan (2002–), “şer1”, in Nişanyan Sözlük
      • Redhouse, James W. (1890), “شر”, in A Turkish and English Lexicon‎[2], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1119
      • Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN, page 1056

      Etymology 2

        Inherited from Ottoman Turkish شرع, borrowed from Arabic شَرْع (šarʕ).

        Noun

        şer (definite accusative şeri, plural şerler)

        1. (archaic, regional or in religious texts) road
        2. (archaic) God's law

        References

        • Nişanyan, Sevan (2002–), “şer2”, in Nişanyan Sözlük
        • Redhouse, James W. (1890), “شرع”, in A Turkish and English Lexicon‎[3], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1122
        • Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN, page 1057