şan

See also: Appendix:Variations of "san"

Northern Kurdish

Etymology

From Proto-Indo-European *kn̥h₂ónks (“honey”), see also Sanskrit काञ्चन (kāñcana), Old English hunig.

Pronunciation

  • IPA(key): /ʃɑːn/

Noun

şan f

  1. honeycomb

References

  • Chyet, Michael L. (2003), “şan”, in Kurdish–English Dictionary‎[1], with selected etymologies by Martin Schwartz, New Haven and London: Yale University Press, page 568

Turkish

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈʃan/, [ˈʃɑn̪]
  • Rhymes: -an

Etymology 1

    Inherited from Ottoman Turkish شان (şan), from Old Anatolian Turkish شان (şān), from Arabic شَأْن (šaʔn, “estimation, honor, dignity”).

    Noun

    şan (definite accusative şanı, plural şanlar)

    1. reputation, the worth or estimation in which something or someone is held
      Synonyms: nam, itibar, ün, şöhret, san
    2. fame, the state of being famous, succesful or talked-about
      Synonyms: ün, şöhret
    3. glory
      Synonyms: görkem, ihtişam
    4. dignity, honor, the state of being moral, honest, noble, virtuous, and magnanimous, excellence of character
      Synonyms: şeref, namus
    5. quality, trait, attribute
      Synonyms: vasıf, nitelik, karakter
    Declension
    Declension of şan
    singular plural
    nominative şan şanlar
    definite accusative şanı şanları
    dative şana şanlara
    locative şanda şanlarda
    ablative şandan şanlardan
    genitive şanın şanların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular şanım şanlarım
    2nd singular şanın şanların
    3rd singular şanı şanları
    1st plural şanımız şanlarımız
    2nd plural şanınız şanlarınız
    3rd plural şanları şanları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular şanımı şanlarımı
    2nd singular şanını şanlarını
    3rd singular şanını şanlarını
    1st plural şanımızı şanlarımızı
    2nd plural şanınızı şanlarınızı
    3rd plural şanlarını şanlarını
    dative
    singular plural
    1st singular şanıma şanlarıma
    2nd singular şanına şanlarına
    3rd singular şanına şanlarına
    1st plural şanımıza şanlarımıza
    2nd plural şanınıza şanlarınıza
    3rd plural şanlarına şanlarına
    locative
    singular plural
    1st singular şanımda şanlarımda
    2nd singular şanında şanlarında
    3rd singular şanında şanlarında
    1st plural şanımızda şanlarımızda
    2nd plural şanınızda şanlarınızda
    3rd plural şanlarında şanlarında
    ablative
    singular plural
    1st singular şanımdan şanlarımdan
    2nd singular şanından şanlarından
    3rd singular şanından şanlarından
    1st plural şanımızdan şanlarımızdan
    2nd plural şanınızdan şanlarınızdan
    3rd plural şanlarından şanlarından
    genitive
    singular plural
    1st singular şanımın şanlarımın
    2nd singular şanının şanlarının
    3rd singular şanının şanlarının
    1st plural şanımızın şanlarımızın
    2nd plural şanınızın şanlarınızın
    3rd plural şanlarının şanlarının
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular şanım şanlarım
    2nd singular şansın şanlarsın
    3rd singular şan
    şandır
    şanlar
    şanlardır
    1st plural şanız şanlarız
    2nd plural şansınız şanlarsınız
    3rd plural şanlar şanlardır
    Derived terms
    • at ölür meydan kalır, yiğit ölür şan kalır
    • şan almak
    • şan olmak
    • şan şöhret
    • şan vermek
    • şanına düşmek
    • şanına layık
    • şanına yedirememek
    • şanında
    • şanından olmak
    • şanlı
    • şansız

    Etymology 2

      Borrowed from French chant, from Latin cantus. Doublet of kanto.

      Noun

      şan (definite accusative şanı, plural şanlar)

      1. singing, vocal, in music, a technique of producing and using sound that aims to control the breath with the diaphragm and to use the nose, mouth and forehead cavities as a vibration box, thus gaining control of the sound and expanding the sound field.
      Declension
      Declension of şan
      singular plural
      nominative şan şanlar
      definite accusative şanı şanları
      dative şana şanlara
      locative şanda şanlarda
      ablative şandan şanlardan
      genitive şanın şanların
      Possessive forms
      nominative
      singular plural
      1st singular şanım şanlarım
      2nd singular şanın şanların
      3rd singular şanı şanları
      1st plural şanımız şanlarımız
      2nd plural şanınız şanlarınız
      3rd plural şanları şanları
      definite accusative
      singular plural
      1st singular şanımı şanlarımı
      2nd singular şanını şanlarını
      3rd singular şanını şanlarını
      1st plural şanımızı şanlarımızı
      2nd plural şanınızı şanlarınızı
      3rd plural şanlarını şanlarını
      dative
      singular plural
      1st singular şanıma şanlarıma
      2nd singular şanına şanlarına
      3rd singular şanına şanlarına
      1st plural şanımıza şanlarımıza
      2nd plural şanınıza şanlarınıza
      3rd plural şanlarına şanlarına
      locative
      singular plural
      1st singular şanımda şanlarımda
      2nd singular şanında şanlarında
      3rd singular şanında şanlarında
      1st plural şanımızda şanlarımızda
      2nd plural şanınızda şanlarınızda
      3rd plural şanlarında şanlarında
      ablative
      singular plural
      1st singular şanımdan şanlarımdan
      2nd singular şanından şanlarından
      3rd singular şanından şanlarından
      1st plural şanımızdan şanlarımızdan
      2nd plural şanınızdan şanlarınızdan
      3rd plural şanlarından şanlarından
      genitive
      singular plural
      1st singular şanımın şanlarımın
      2nd singular şanının şanlarının
      3rd singular şanının şanlarının
      1st plural şanımızın şanlarımızın
      2nd plural şanınızın şanlarınızın
      3rd plural şanlarının şanlarının
      Predicative forms
      singular plural
      1st singular şanım şanlarım
      2nd singular şansın şanlarsın
      3rd singular şan
      şandır
      şanlar
      şanlardır
      1st plural şanız şanlarız
      2nd plural şansınız şanlarsınız
      3rd plural şanlar şanlardır

      Further reading