świrus

Polish

Etymology

    From świr + -us.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɕfi.rus/
    • Rhymes: -irus
    • Syllabification: świ‧rus

    Noun

    świrus m pers (female equivalent świruska, diminutive świrusek)

    1. (colloquial, derogatory) madman, nut (an insane man)
      Synonyms: (slang) krejzol, (colloquial) szajbus

    Declension

    Declension of świrus
    singular plural
    nominative świrus świrusi, świrusy1
    genitive świrusa świrusów
    dative świrusowi świrusom
    accusative świrusa świrusów
    instrumental świrusem świrusami
    locative świrusie świrusach
    vocative świrusie świrusi

    1Deprecative.

    Further reading

    • Modern Standard Polish:
      • “świrus”, in Polish dictionaries at PWN‎[1] (in Polish)
      • świrus in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
      • Zygmunt Saloni, et al., editors (2020), “świrus”, in Słownik gramatyczny języka polskiego [Grammatical Dictionary of Polish]‎[2], 4. online edition, Warszawa