śnice

See also: snice

Polish

Etymology 1

    (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

    Pronunciation

    Noun

    śnice n

    1. (Przemyśl, Podegrodzie) split pole at the rear of a wagon

    Etymology 2

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈɕɲi.t͡sɛ/
      • Rhymes: -it͡sɛ
      • Syllabification: śni‧ce

      Noun

      śnice f

      1. nominative/accusative/vocative plural of śnica

      Further reading

      • Aleksander Saloni (1908), “śnice”, in “Lud rzeszowski”, in Materyały Antropologiczno-Archeologiczne i Etnograficzne‎[1] (in Polish), volume 10, Kraków: Akademia Umiejętności, page 340
      • Karol Mátyás (1891), “śnice”, in “Słowniczek gwary ludu zamieszkującego wschodnio-południową najbliższą okolicę Nowego Sącza”, in Sprawozdania Komisyi Językowej Akademii Umiejętności (in Polish), volume 4, Kraków: Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego, page 333