śmiech

See also: smiech, Smiech, smiéch, and Śmiech

Polish

Etymology

    Inherited from Old Polish śmiech, from Proto-Slavic *směxъ.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɕmjɛx/
    • Audio 1:(file)
    • Audio 2:(file)
    • Rhymes: -ɛx
    • Syllabification: śmiech
    • Homophone: Śmiech

    Noun

    śmiech m inan

    1. laughter
    2. laugh

    Declension

    Declension of śmiech
    singular plural
    nominative śmiech śmiechy
    genitive śmiechu śmiechów
    dative śmiechowi śmiechom
    accusative śmiech śmiechy
    instrumental śmiechem śmiechami
    locative śmiechu śmiechach
    vocative śmiechu śmiechy

    Derived terms

    Further reading

    • “śmiech”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “śmiech”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)