ścierw

Old Polish

Alternative forms

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *stьrvь.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /ɕt͡ɕʲɛrf/
    • IPA(key): (15th CE) /ɕt͡ɕʲɛrf/

    Noun

    ścierw m animacy unattested

    1. cadaver, corpse
      • 1930 [c. 1455], “Num”, in Ludwik Bernacki, editor, Biblia królowej Zofii (Biblia szaroszpatacka)‎transliteration, transcription, 19, 11:
        Ktos bi syø dotknøl scirzwv (cadaver) czlowyeczego..., nyecist bødze
        [Ktoż by się dotknął ścirzwu (cadaver) człowieczego..., nieczyst będzie]
      • 1874-1891 [XV med.], Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności‎[1], [2], [3], volume XXIII, page 279:
        Hoc wlpes nimirum coram querente cibum carnis, gl. cadaveris sczyrwu, tam avide arte picta et wlpiam fraudem subdola se ingessit
        [Hoc wlpes nimirum coram querente cibum carnis, gl. cadaveris ścirwu, tam avide arte picta et wlpiam fraudem subdola se ingessit]

    Descendants

    • Polish: ścierw (obsolete)

    References

    Polish

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɕt͡ɕɛrf/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛrf
    • Syllabification: ścierw

    Etymology 1

      Inherited from Old Polish ścierw.

      Noun

      ścierw m inan

      1. (obsolete) carcass (body of a dead animal)
        Synonyms: padlina, ścierwo, truchło
      Declension
      Declension of ścierw
      singular plural
      nominative ścierw ścierwy
      genitive ścierwa, ścierwu ścierwów
      dative ścierwowi ścierwom
      accusative ścierw ścierwy
      instrumental ścierwem ścierwami
      locative ścierwie ścierwach
      vocative ścierwie ścierwy
      nouns

      Etymology 2

        See the etymology of the corresponding lemma form.

        Noun

        ścierw n

        1. genitive plural of ścierwo

        Further reading

        • “ścierw”, in Polish dictionaries at PWN‎[4] (in Polish)