İffet

See also: iffet

Turkish

Etymology

    Derived from Arabic عِفَّةْ (ʕiffat, “decency”).

    Pronunciation

    • IPA(key): [iffet]
    • Hyphenation: İf‧fet

    Proper noun

    İffet

    1. a female given name

    Declension

    Declension of İffet
    singular plural
    nominative İffet İffetler / İffet'ler
    definite accusative İffet'i İffetleri / İffet'leri
    dative İffet'e İffetlere / İffet'lere
    locative İffet'te İffetlerde / İffet'lerde
    ablative İffet'ten İffetlerden / İffet'lerden
    genitive İffet'in İffetlerin / İffet'lerin
    Possessive forms of İffet
    singular plural
    benim (my) İffet'im İffetlerim
    senin (your) İffet'in İffetlerin
    onun (his/her/its) İffet'i İffetleri
    bizim (our) İffet'imiz İffetlerimiz
    sizin (your) İffet'iniz İffetleriniz
    onların (their) İffet'i
    İffetleri
    İffetleri