īt

See also: Appendix:Variations of "it"

Latgalian

Etymology

From Proto-Balto-Slavic *éitei. Cognates include Latvian iet and Lithuanian eiti.

Pronunciation

  • (infinitive) IPA(key): [ˈìːtʲ]
  • (indicative) IPA(key): [ˈîːt]
  • Hyphenation: īt

Verb

īt

  1. (intransitive) to go

References

  • Nicole Nau (2011), A short grammar of Latgalian, München: LINCOM GmbH, →ISBN, page 12

Livonian

Etymology

Probably a deverbal from ī’tõ.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈiːˀt/, [ˈiːˀtˑ]

Noun

ī’t

  1. union
    Līvõd Īt ― Livonian Union / Livonian Society [organization]
  2. combination

Declension

Declension of ī’t (128)
singular (ikšlu’g) plural (pǟgiņlu’g)
nominative (nominatīv) ī’t ī’tõd
genitive (genitīv) ī’t ī’tõd
partitive (partitīv) ī’tõ ī’tidi
dative (datīv) ī’tõn ī’tõdõn
instrumental (instrumentāl) ī’tõks ī’tõdõks
illative (illatīv) ī’tõ ī’tiž
inessive (inesīv) ī’tsõ ī’tis
elative (elatīv) ī’tstõ ī’tist

References

  • Tiit-Rein Viitso; Valts Ernštreits (2012–2013), “ī’t”, in Līvõkīel-ēstikīel-lețkīel sõnārōntõz [Livonian-Estonian-Latvian Dictionary]‎[1] (in Estonian and Latvian), Tartu, Rīga: Tartu Ülikool, Latviešu valodas aģentūra