čin

See also: Appendix:Variations of "cin"

Czech

Etymology

    Inherited from Old Czech čin, from Proto-Slavic *činъ.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈt͡ʃɪn]
    • Audio:(file)
    • Hyphenation: čin
    • Rhymes: -ɪn

    Noun

    čin m inan

    1. action, act, deed
      muž činu ― man of action
    2. feat

    Declension

    Derived terms

    Further reading

    Old Czech

    Etymology

      Inherited from Proto-Slavic *činъ.

      Pronunciation

      • IPA(key): (13th CE) /ˈt͡ʃin/
      • IPA(key): (15th CE) /ˈt͡ʃin/

      Noun

      čin m inan

      1. action, act, deed
      2. feat

      Declension

      Descendants

      • Czech: čin

      Further reading

      Serbo-Croatian

      Etymology

      Inherited from Proto-Slavic *činъ.

      Pronunciation

      • IPA(key): /t͡ʃîːn/

      Noun

      čȋn m inan (Cyrillic spelling чи̑н)

      1. action, act, deed
      2. (theater) act
      3. (military) rank

      Declension

      Declension of čin
      singular plural
      nominative čȋn čȉnovi
      genitive čina činova
      dative činu činovima
      accusative čin činove
      vocative čine činovi
      locative činu činovima
      instrumental činom činovima

      Slovak

      Etymology

        Inherited from Proto-Slavic *činъ.

        Pronunciation

        • IPA(key): /t͡ʃin/, [ˈt͡ʃin]
        • Rhymes: -in

        Noun

        čin m inan

        1. action, act, deed

        Declension

        Declension of čin
        (pattern dub)
        singularplural
        nominativečinčiny
        genitivečinučinov
        dativečinučinom
        accusativečinčiny
        locativečinečinoch
        instrumentalčinomčinmi

        Derived terms

        Further reading

        • “čin”, in Slovníkový portál Jazykovedného ústavu Ľ. Štúra SAV [Dictionary portal of the Ľ. Štúr Institute of Linguistics, Slovak Academy of Science] (in Slovak), https://slovnik.juls.savba.sk, 2003–2026