þeofmann

Old English

Etymology

Compound of þēof (“thief”) +‎ mann (“person”).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈθe͜oːfˌmɑnn/, [ˈθe͜oːvˌmɑn]

Noun

þēofmann n

  1. a thief, bandit, brigand

Further reading