þeodisc
Old English
Alternative forms
Etymology
From Proto-West Germanic *þiudisk, from Proto-Germanic *þiudiskaz (“of or relating to a people”). By surface analysis, þēod + -isċ.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈθe͜oː.diʃ/
Adjective
þēodisċ
Declension
Declension of þēodisċ — Strong
| Singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|---|---|---|
| Nominative | þēodisċ | þēodisċ | þēodisċ |
| Accusative | þēodisċne | þēodisċe, þēodsċe | þēodisċ |
| Genitive | þēodisċes, þēodsċes | þēodisċre | þēodisċes, þēodsċes |
| Dative | þēodisċum, þēodsċum | þēodisċre | þēodisċum, þēodsċum |
| Instrumental | þēodisċe, þēodsċe | þēodisċre | þēodisċe, þēodsċe |
| Plural | Masculine | Feminine | Neuter |
| Nominative | þēodisċe, þēodsċe | þēodisċa, þēodsċa, þēodisċe, þēodsċe | þēodisċ |
| Accusative | þēodisċe, þēodsċe | þēodisċa, þēodsċa, þēodisċe, þēodsċe | þēodisċ |
| Genitive | þēodisċra | þēodisċra | þēodisċra |
| Dative | þēodisċum, þēodsċum | þēodisċum, þēodsċum | þēodisċum, þēodsċum |
| Instrumental | þēodisċum, þēodsċum | þēodisċum, þēodsċum | þēodisċum, þēodsċum |
Declension of þēodisċ — Weak
| Singular | Masculine | Feminine | Neuter |
|---|---|---|---|
| Nominative | þēodisċa, þēodsċa | þēodisċe, þēodsċe | þēodisċe, þēodsċe |
| Accusative | þēodisċan, þēodsċan | þēodisċan, þēodsċan | þēodisċe, þēodsċe |
| Genitive | þēodisċan, þēodsċan | þēodisċan, þēodsċan | þēodisċan, þēodsċan |
| Dative | þēodisċan, þēodsċan | þēodisċan, þēodsċan | þēodisċan, þēodsċan |
| Instrumental | þēodisċan, þēodsċan | þēodisċan, þēodsċan | þēodisċan, þēodsċan |
| Plural | Masculine | Feminine | Neuter |
| Nominative | þēodisċan, þēodsċan | þēodisċan, þēodsċan | þēodisċan, þēodsċan |
| Accusative | þēodisċan, þēodsċan | þēodisċan, þēodsċan | þēodisċan, þēodsċan |
| Genitive | þēodisċra, þēodisċena, þēodsċena | þēodisċra, þēodisċena, þēodsċena | þēodisċra, þēodisċena, þēodsċena |
| Dative | þēodisċum, þēodsċum | þēodisċum, þēodsċum | þēodisċum, þēodsċum |
| Instrumental | þēodisċum, þēodsċum | þēodisċum, þēodsċum | þēodisċum, þēodsċum |
Descendants
Noun
þēodisċ n
- a language
- c. 880–950 CE, Alfred the Great [attributed], edited and translated by Walter John Sedgefield, M.A. Melb., B.A. Cantab., King Alfred’s Version of the Consolations of Boethius, Oxford: Clarendon Press, published 1899, page 46:
- Þeah hit nu gebyrige ꝥ ða utemestan ðioda eowerne naman up ahebban, ⁊ on manig þeodisc eow herigen, […]
- Though it may happen that the most distant peoples raise your name aloft and praise you in many languages, […]
Declension
Strong a-stem:
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | þēodisċ | þēodisc |
| accusative | þēodisċ | þēodisc |
| genitive | þēodisċes | þēodisca |
| dative | þēodisċe | þēodiscum |
Categories:
- Old English terms inherited from Proto-West Germanic
- Old English terms derived from Proto-West Germanic
- Old English terms inherited from Proto-Germanic
- Old English terms derived from Proto-Germanic
- Old English terms suffixed with -isc
- Old English terms with IPA pronunciation
- Old English lemmas
- Old English adjectives
- Old English nouns
- Old English neuter nouns
- Old English terms with quotations
- Old English neuter a-stem nouns
- ang:Language