üretken

Turkish

Etymology

    From üret- (“to produce”) + -ken.

    Pronunciation

    • Hyphenation: ü‧ret‧ken

    Adjective

    üretken

    1. Productive

    Declension

    Predicative forms of üretken
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) üretkenim üretken miyim?
    sen (you are) üretkensin üretken misin?
    o (he/she/it is) üretken / üretkendir üretken mi?
    biz (we are) üretkeniz üretken miyiz?
    siz (you are) üretkensiniz üretken misiniz?
    onlar (they are) üretken(ler) üretken(ler) mi?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) üretkendim üretken miydim?
    sen (you were) üretkendin üretken miydin?
    o (he/she/it was) üretkendi üretken miydi?
    biz (we were) üretkendik üretken miydik?
    siz (you were) üretkendiniz üretken miydiniz?
    onlar (they were) üretkendiler üretken miydiler?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) üretkenmişim üretken miymişim?
    sen (you were) üretkenmişsin üretken miymişsin?
    o (he/she/it was) üretkenmiş üretken miymiş?
    biz (we were) üretkenmişiz üretken miymişiz?
    siz (you were) üretkenmişsiniz üretken miymişsiniz?
    onlar (they were) üretkenmişler üretken miymişler?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) üretkensem üretken miysem?
    sen (if you) üretkensen üretken miysen?
    o (if he/she/it) üretkense üretken miyse?
    biz (if we) üretkensek üretken miysek?
    siz (if you) üretkenseniz üretken miyseniz?
    onlar (if they) üretkenseler üretken miyseler?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.

    Further reading

    • “üretken”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu