ünik

See also: unik, únik, and Unik

Turkish

Etymology

    Borrowed from French unique, a learned borrowing from Latin ūnicus.

    Pronunciation

    • IPA(key): /y.nic/

    Adjective

    ünik

    1. unique

    Declension

    Predicative forms of ünik
    present tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I am) üniğim ünik miyim?
    sen (you are) üniksin ünik misin?
    o (he/she/it is) ünik / üniktir ünik mi?
    biz (we are) üniğiz ünik miyiz?
    siz (you are) üniksiniz ünik misiniz?
    onlar (they are) ünik(ler) ünik(ler) mi?
    past tense
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) üniktim ünik miydim?
    sen (you were) üniktin ünik miydin?
    o (he/she/it was) ünikti ünik miydi?
    biz (we were) üniktik ünik miydik?
    siz (you were) üniktiniz ünik miydiniz?
    onlar (they were) üniktiler ünik miydiler?
    indirect past
    positive declarative positive interrogative
    ben (I was) ünikmişim ünik miymişim?
    sen (you were) ünikmişsin ünik miymişsin?
    o (he/she/it was) ünikmiş ünik miymiş?
    biz (we were) ünikmişiz ünik miymişiz?
    siz (you were) ünikmişsiniz ünik miymişsiniz?
    onlar (they were) ünikmişler ünik miymişler?
    conditional
    positive declarative positive interrogative
    ben (if I) üniksem ünik miysem?
    sen (if you) üniksen ünik miysen?
    o (if he/she/it) ünikse ünik miyse?
    biz (if we) üniksek ünik miysek?
    siz (if you) ünikseniz ünik miyseniz?
    onlar (if they) ünikseler ünik miyseler?

    For negative forms, use the appropriate form of değil.