útjaim

Hungarian

Alternative forms

  • utaim (less common)

Etymology

út (“road, way”) +‎ -jaim (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈuːcːɒjim]
  • Hyphenation: út‧ja‧im

Noun

útjaim

  1. first-person singular multiple-possession possessive of út

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative — útjaim
accusative — útjaimat
dative — útjaimnak
instrumental — útjaimmal
causal-final — útjaimért
translative — útjaimmá
terminative — útjaimig
essive-formal — útjaimként
essive-modal — útjaimul
inessive — útjaimban
superessive — útjaimon
adessive — útjaimnál
illative — útjaimba
sublative — útjaimra
allative — útjaimhoz
elative — útjaimból
delative — útjaimról
ablative — útjaimtól
non-attributive
possessive – singular
— útjaimé
non-attributive
possessive – plural
— útjaiméi