útjaik

Hungarian

Alternative forms

  • utaik (rare)

Etymology

út (“road, way”) +‎ -jaik (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈuːcːɒjik]
  • Hyphenation: út‧ja‧ik

Noun

útjaik

  1. third-person plural multiple-possession possessive of út

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative — útjaik
accusative — útjaikat
dative — útjaiknak
instrumental — útjaikkal
causal-final — útjaikért
translative — útjaikká
terminative — útjaikig
essive-formal — útjaikként
essive-modal — útjaikul
inessive — útjaikban
superessive — útjaikon
adessive — útjaiknál
illative — útjaikba
sublative — útjaikra
allative — útjaikhoz
elative — útjaikból
delative — útjaikról
ablative — útjaiktól
non-attributive
possessive – singular
— útjaiké
non-attributive
possessive – plural
— útjaikéi