øyeblikk
Norwegian Bokmål
Etymology
Inherited from Danish øjeblik, a partial calque of Middle Low German ôgenblick. By surface analysis, øye (“eye”) + blikk (“glance”). Compare German Augenblick etc.
Noun
øyeblikk n (definite singular øyeblikket, indefinite plural øyeblikk, definite plural øyeblikka or øyeblikkene)
- moment, blink of an eye (short but unspecified period of time)
Derived terms
- for øyeblikket
See also
- augneblikk (Nynorsk)
References
- “øyeblikk” in The Bokmål Dictionary.