øyeblikk

Norwegian Bokmål

Etymology

Inherited from Danish øjeblik, a partial calque of Middle Low German ôgenblick. By surface analysis, øye (“eye”) +‎ blikk (“glance”). Compare German Augenblick etc.

Noun

øyeblikk n (definite singular øyeblikket, indefinite plural øyeblikk, definite plural øyeblikka or øyeblikkene)

  1. moment, blink of an eye (short but unspecified period of time)

Derived terms

  • for øyeblikket

See also

References