överrumpling
Swedish
Etymology
From överrumpla + -ing.
Noun
överrumpling c
- blindsiding (the act of catching someone off guard)
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | överrumpling | överrumplings |
| definite | överrumplingen | överrumplingens | |
| plural | indefinite | överrumplingar | överrumplingars |
| definite | överrumplingarna | överrumplingarnas |
Further reading
- “överrumpling”, in Svenska Akademiens ordböcker [Dictionaries of the Swedish Academy] (in Swedish)