ösla

See also: osla, osła, osłą, ośla, and oślą

Icelandic

Etymology

Probably related to Old Norse ausa (“bale liquid”) (cf. Swedish ösa). Compare the derivation in Old Swedish øþsla (“to waste”) from øþa (“to destroy”).

Also compare Old Norse óss (“river mouth”), and English ooze.

Pronunciation

  • Rhymes: -œstla

Verb

ösla (weak verb, third-person singular past indicative öslaði, supine öslað)

  1. to wade (through water)
  2. to splash (in water)

Conjugation

ösla – active voice (germynd)
infinitive nafnháttur að ösla
supine sagnbót öslað
present participle
öslandi
indicative
subjunctive
present
past
present
past
singular ég ösla öslaði ösli öslaði
þú öslar öslaðir öslir öslaðir
hann, hún, það öslar öslaði ösli öslaði
plural við öslum ösluðum öslum ösluðum
þið öslið ösluðuð öslið ösluðuð
þeir, þær, þau ösla ösluðu ösli ösluðu
imperative boðháttur
singular þú ösla (þú), öslaðu
plural þið öslið (þið), ösliði1
1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
öslast – mediopassive voice (miðmynd)
infinitive nafnháttur að öslast
supine sagnbót öslast
present participle
öslandist (rare; see appendix)
indicative
subjunctive
present
past
present
past
singular ég öslast öslaðist öslist öslaðist
þú öslast öslaðist öslist öslaðist
hann, hún, það öslast öslaðist öslist öslaðist
plural við öslumst ösluðumst öslumst ösluðumst
þið öslist ösluðust öslist ösluðust
þeir, þær, þau öslast ösluðust öslist ösluðust
imperative boðháttur
singular þú öslast (þú), öslastu
plural þið öslist (þið), öslisti1
1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
öslaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension
(sterk beyging)
singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)
öslaður ösluð öslað öslaðir öslaðar ösluð
accusative
(þolfall)
öslaðan öslaða öslað öslaða öslaðar ösluð
dative
(þágufall)
ösluðum öslaðri ösluðu ösluðum ösluðum ösluðum
genitive
(eignarfall)
öslaðs öslaðrar öslaðs öslaðra öslaðra öslaðra
weak declension
(veik beyging)
singular (eintala) plural (fleirtala)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
masculine
(karlkyn)
feminine
(kvenkyn)
neuter
(hvorugkyn)
nominative
(nefnifall)
öslaði öslaða öslaða ösluðu ösluðu ösluðu
accusative
(þolfall)
öslaða ösluðu öslaða ösluðu ösluðu ösluðu
dative
(þágufall)
öslaða ösluðu öslaða ösluðu ösluðu ösluðu
genitive
(eignarfall)
öslaða ösluðu öslaða ösluðu ösluðu ösluðu