ðing

Old English

Pronunciation

  • IPA(key): /θinɡ/, [θiŋɡ], /θinj/, [θind͡ʒ]
  • See þing / þinġ.

Noun

ðing or ðinġ n

  1. alternative spelling of þing / þinġ

Declension

Strong a-stem:

singular plural
nominative ðing / ðinġ ðing
accusative ðing / ðinġ ðing
genitive ðinges ðinga
dative ðinge ðingum